คำสุดท้ายของวรรคที่ ๑ สัมผัสกับคำที่สามของวรรคที่ ๒

เป็นฉันท์ที่นิยมมักนิยมใช้แต่งกันมากที่สุด มีลักษณะและจำนวนคคล้ายกาพย์ยานี ๑๑

คำครุ คือคำหรือพยางค์ที่มีเสียงหนัก ส่วนคำลหุ คือคำหรือพยางค์ที่มีเสียงเบา

พยางค์ที่ประสมด้วยสระเสียงสั้นไม่มีตัวสะกด