คำที่รับสัมผัสไม่ใช้คำที่มีเสียงเดียวกับคำที่ส่งสัมผัส แม้จะเขียนต่างกัน

สัมผัสใน คือสัมผัสภายในวรรคเป็นสัมผัสไม่บังคับจะมีหรือไม่มีก็ได้ ไม่ถือเป็นข้อบังคับและไม่เคร่งครัดมากนัก แต่ถ้ามีจะทำให้ทำนองของกาพย์ยานี ๑๑ ไพเราะและสลวยขึ้น

กาพย์ยานี ๑๑ เหมาะกับเนื้อหาที่เป็นพรรณาโวหาร

การแต่งกาพย์ยาน์ ๑๑ ไม่มีข้อบังคับเสียงวรรณยุกต์ หรือรูปวรรณยุกต์

คำที่ ๓

คำที่หกในวรรคที่สี่ของบทแรกสัมผัสกับคำที่หกในวรรคที่สองของบทสอง