ก. คำที่เป็นชื่อของคน สัตว์ สถานที่ สิ่งของ

ข. คำที่ใช้เรียกคน สัตว์ สถานที่สิ่งของ

ค. คำที่สร้างมาจากคำกริยา โดยใช้คำว่า “การ” และ “ความ” นำหน้า

ง. คำที่แสดงลักษณะของคำอื่นว่าเป็นอย่างไรรวมทั้งบอกการกระทำว่า ทำอะไร

ก. การประปานครหลวงสั่งประกาศว่า

ข. พนักงานทุกคนอย่างประท้วง

ค. เพราะถ้าทำเช่นนั้น

ง. ก็จะเป็นความผิดอย่างใหญ่หลวง

ก. หมาวิ่งไล่แมว

ข. ฉันยังจำเธอได้

ค. นกตัวนี้เกาะบนกิ่งไม้

ง. การกระทำเป็นเครื่องส่อเจตนา

ก. คนเดินบนถนน

ข. ฟ้ามืดท่าทางฝนจะตก

ค. เดือนดาวกำลังจะลับจากฟ้า

ง. สายันต์ไม่เคยลืมสัญญาของเขาเลย

ก. คำที่ใช้แทนคำนาม

ข. คำที่ใช้เรียกคน สัตว์ สถานที่สิ่งของ

ค. คำที่เป็นชื่อคน สัตว์ สถานที่สิ่งของ

ง. คำที่แสดงการกระทำและสภาพความมีความเป็น

ก. คำที่ใช้แทนคำนาม

ข. คำที่ใช้เรียกคน สัตว์ สถานที่สิ่งของ

ค. คำที่เป็นชื่อคน สัตว์ สถานที่สิ่งของ

ง. คำที่แสดงการกระทำของคน สัตว์ ว่า ทำอะไร

ก. เค้า

ข. ว่า

ค. จะ

ง. มา

ก. หนูเป็นสัตว์สกปรก

ข. หนูบางชนิดนำเชื้อโรคมาสู่คน

ค. คนบางกลุ่มตั้งบริษัทกำจัดหนู

ง. หนูเองก็ไม่ชอบหนูเหมือนกัน

ก. คำที่ใช้ขยายคำกริยา

ข. คำที่เป็นคำหลักของกริยา

ค. คำที่แสดงความเข้มข้นของคำกริยา

ง. คำที่บอกลักษณะทางไวยากรณ์ของคำกริยา

ข. ที่ห้า

ก. ห้า

ค. ราว

ง. กว่า