แบ่งออกเป็นอักษรสูง อักษรกลาง และอักษรต่ำ

ประกอบด้วยอักษรสระและวรรณยุกต์

แบ่งตามเสียงวรรณยุกต์เท่านั้น

คำว่า 'กลุ่ม, กราบ, ขลุม' เป็นตัวอย่างของคำควบกล้ำแท้ เพราะมีพยัญชนะต้นควบกับ ร หรือ ล หรือ ว ตามหลักภาษาไทย

คำว่า 'ปลา, ดอก, เลข' ไม่ใช่คำควบกล้ำแท้ เพราะไม่มีพยัญชนะที่ควบสองตัวต้น

คำควบกล้ำแท้คือคำที่มีสระซ้อนกันสองรูปในหนึ่งพยางค์ ซึ่งไม่ถูกต้อง

คำควบกล้ำแท้หมายถึงคำที่มีเสียงวรรณยุกต์เพี้ยนไปจากเดิม

แดง เหลือง น้ำเงิน

เขียว ม่วง ส้ม

ดำ ขาว เทา

น้ำตาล ชมพู ฟ้า

คำที่ใช้พูดหรือเขียนให้สุภาพ เหมาะสมตามกาลเทศะหรือบุคคล

คำที่ใช้ในงานเขียนทางวิทยาศาสตร์เท่านั้น

คำที่สร้างขึ้นโดยไม่มีความหมายเฉพาะเจาะจง

คำที่ใช้เฉพาะกับเพื่อนสนิทหรือคนในครอบครัว