คำมูลคือคำที่มีความหมายในตัวเองและไม่สามารถแยกส่วนได้อีก

คำประสมคือคำที่เกิดจากการซ้ำคำเดิมเพื่อสร้างความหมายใหม่

คำซ้ำคือการใช้คำมูลคำเดียวกันสองครั้งเพื่อเน้นความหมาย

คำซ้อนคือคำที่เกิดจากการซ้ำคำมูลสองคำที่มีความหมายตรงข้ามกัน

คำมูลสามารถประกอบด้วยคำที่ไม่มีความหมายในตัวเองได้

คำประสมสามารถแบ่งออกเป็นคำมูลย่อยๆ ได้

คำซ้ำมักใช้เพื่อแสดงความหมายเฉพาะหรือเน้นเสียง

คำซ้อนมักประกอบด้วยคำที่มีความหมายตรงกันข้าม

คำมูลไม่สามารถใช้ร่วมกับคำอื่นๆ ได้

คำประสมในภาษาไทยมักมีที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต