สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร

พระสุนทรโวหาร (ภู่)

สุภาษิตพระร่วงมีที่มาจากโคลงประดิษฐ์พระร่วง

สุภาษิตพระร่วงแต่งขึ้นเพื่อใช้ถวายพระอักษรเจ้านาย

สุภาษิตพระร่วงได้จารึกไว้ที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม

สุภาษิตพระร่วงมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “บัญญัติพระร่วง”

กลอนสุภาพ

โคลงสี่สุภาพ

ร่ายสุภาพ

กาพย์ฉบัง ๑๖

จงนบนอบผู้ใหญ่

นอบตนต่อผู้เฒ่า

อย่าขัดแข้งผู้ใหญ่

อย่ากอปรจิตริษยา

คบขุนนางอย่าโหด

อย่าคิดกล่าวคำคด

เจรจาตามคด

คิดแล้วจึงเจรจา

ไม่ควรใช้คนมาปิดบังเรื่องราวต่าง ๆ

ไม่ควรใช้คนที่ชอบทำอะไรปิดบัง

ไม่ควรใช้คนที่ไม่เปิดเผยตัว

ไม่ควรใช้คนที่ขี้ขลาด

กิตติเชษฐ์มีความเคารพรบนอบผู้ใหญ่

กิตติชัยทำอะไรไม่ประมาท เตรียมพร้อมอยู่เสมอ

กิตติคุณปฏิบัติงานในความรับผิดชอบของตนเองอย่างดี

กิตติศักดิ์ไม่ตีตนเสมอผู้ใหญ่ ไม่ทะเยอทะยายจนเกินตัว

มีสินอย่าอวดมั่ง

ให้หาสินเมื่อใหญ่

ของแพงอย่ามักกิน

หน้าศึกอย่านอนใจ

อย่าเชื่อคำคนที่พูดประจบ

อย่าเชื่อคำคนที่พูดเพ้อเจ้อ

อย่าเชื่อคำคนที่พูดกลับกรอก

อย่าเชื่อคำคนที่พูดปดหรือโกหก

รักตนกว่ารักทรัพย์

อย่าใฝ่สูงให้พ้นศักดิ์

สู้เสียสินอย่าเสียศักดิ์

อย่าตีปลาหน้าไซ

โคลงประดิษฐ์พระร่วงในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ

โคลงโลกนิติพระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร

โคลงสุภาษิตพระพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าของพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร)

ลิลิตตะเลงพ่าย พระปฐมสมโพธิกถา

สมุทรโฆษคำฉันท์ตอนต้น โคลงทศรถสอนพระราม

กฤษณาสอนน้องคำฉันท์ สรรพสิทธิคำฉันท์

โคลงดั้นปฏิสังขรณ์วัดพระเชตุพนฯ สมุทรโฆษคำฉันท์ตอนปลาย

เพื่อเป็นข้อคิดแก่คนทั้งหลาย

เพื่อเป็นข้อเตือนใจแก่คนทั้งหลาย

เพื่อให้ทุกคนที่อ่านปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด

เพื่อเป็นคำสอนให้ประพฤติปฏิบัติแก่คนทั้งหลาย

อย่าขุดคนด้วยปาก

อย่าถากคนด้วยตา

อย่ามีปากว่าคน

อย่าใจเบาจนหนัก

อย่าประกอบกิจเป็นพาล

เข้าเถื่อนอย่าลืมพร้า

หน้าศึกอย่านอนใจ

เข้าออกอย่าวางใจ

เดชาประกอบอาชีพทุจริต ไม่ซื่อสัตย์

ภาณุพงศ์ชื่นชมลูกน้องเมื่อทำงานเสร็จ

พลอยภัทรามีความรอบครอบ ไม่ประมาท

กมลวรรณชอบพูดเรื่องเก่าเมื่อทะเลาะกับคนรัก

อย่าตีงูให้แก่กา

อย่าตีปลาหน้าไซ

อย่ามัวเมาเนืองนิตย์

น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ

ผอ. ชื่นชมครูปรีชามาโรงเรียนแต่เช้าเพื่อเข้าเวรหน้าโรงเรียน

เอกพจน์ไม่ให้ตำรวจจับลูกตนเองที่ไปลักของชาวบ้าน

สุชาดาสนับสนุนประธานนักเรียนจัดกิจกรรมของโรงเรียน

ครูมะปรางตักเตือนนักเรียนที่เล่นกีฬาในโรงอาหาร และแนะนำให้ไปเล่นที่สนามกีฬา

ยอข้าเมื่อแล้วกิจ-ยอมิตรเมื่อลับหลัง

อย่านั่งชิดผู้ใหญ่-ผู้เฒ่าสั่งจงจำความ

อย่าใฝ่สูงให้พ้นศักดิ์-อย่าใฝ่ตนให้เกิน

ของฝากท่านอย่ารับ-ข้าเก่าร้ายอดเอา

คนน่ารัก

คนที่ทำตัวขบขัน

คนที่มีเล่ห์เหลี่ยมมาก

คนที่มีหน้าตาชวนมอง