ภาษาพูดที่เปล่งเสียงออกมาแล้วผู้แสดงสื่อสารกัน

ภาษาพูดที่ไม่เปล่งเสียงออกมาแต่อาศัยส่วนประกอบอวัยวะของร่างกายแสดงออกมาเป็นท่าทาง

ภาษาพูดที่เปล่งเสียงออกมาและใช้ส่วนประกอบอวัยวะของร่างกายแสดงออกมาเป็นท่าทาง

ภาษาพูดที่ผู้ชมพูดออกมาให้ผู้แสดงใช้ส่วนประกอบอวัยวะของร่างกายทำตาม

ศัพท์ที่เรียกในการปฏิบัติ

ศัพท์คำพูด

ชื่อเรียกท่ารำเพื่อให้ผู้สอนและผู้เรียนเข้าใจตรงกัน

ศัพท์ที่ใช้สื่อสารระหว่างผู้เรียนกับผู้สอน

2 ประเภท

3 ประเภท

4 ประเภท

5 ประเภท

ใช้ภาษาท่าทางธรรมชาติ

ใช้ภาษาท่าทางเลียนแบบพฤติกรรมทางอารมณ์

ใช้ภาษาท่าเลียนแบบสิ่งที่อยู่ในธรรมชาติ คน และสัตว์

ใช้ภาษาท่าเลียนแบบตามใจผู้แสดง

ผู้แสดง

บทร้องและทำนองเพลง

การแต่งกายแต่งหน้า

การรำตีบท

แต่งกายสุภาพเรียบร้อย

ศึกษารายละเอียดการแสดงก่อนรับชมการแสดง

มีอารมณ์ร่วมในขณะที่ชมการแสดง

กินขนมระหว่างชมการแสดง

การแสดงพื้นบ้านที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของในแต่ละท้องถิ่น

การแสดงพื้นบ้านที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของประเทศไทย

การแสดงพื้นบ้านที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของบุคคลใดบุคคลหนึ่ง

การแสดงพื้นบ้านที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของผู้ใหญ่บ้าน

มีการแสดงหรือการร่ายรำที่มีจังหวะช้า ท่ารำที่อ่อนช้อย นุ่มนวล

มีการแสดงหรือการร่ายรำที่มีจังหวะค่อนข้างกระชับ กระฉับกระเฉง รวดเร็ว และสนุกสนาน

มีการแสดงหรือการร่ายรำที่มีจังหวะที่มีชีวิตชีวาและสนุกสนาน

มีการแสดงหรือการร่ายรำที่มีจังหวะที่มีไม่ช้าและไม่เร็วจนเกินไป

2 ประเภท

3 ประเภท

4 ประเภท

5 ประเภท

ละครรำ

ละครร้อง

ละครชาตรี

ละครสังคีต