# 1
สนิมเหล็กเกิดแต่เนื้อ ในตน
กินกัดเนื้อเหล็กจน กร่อนขร้ำ
บาปเกิดแต่ตนคน เป็นบาป
บาปย่อมทำโทษซ้ำ ใส่ผู้บาปเอง
โคลงบทนี้สรุปได้ตรงกับสำนวนใด

น้ำลดตอผุด
แพะรับบาป
ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
รักดีหามจั่ว รักชั่วหามเสา

