กฎเกณฑ์ที่ใช้ควบคุมพฤติกรรมของประชาชนโดยอาศัยศีลธรรมเป็นหลัก

ระเบียบข้อบังคับที่ใช้เฉพาะกับเจ้าหน้าที่ของรัฐเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย

แนวทางการปกครองที่กำหนดขึ้นโดยองค์กรเอกชนเพื่อควบคุมพฤติกรรมของสมาชิก

เป็นระเบียบที่มีผลบังคับใช้กับทุกคนโดยไม่ต้องมีบทลงโทษ

เป็นข้อกำหนดที่เกิดขึ้นจากข้อตกลงร่วมกันของกลุ่มคน

เป็นกฎที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาโดยไม่ต้องอาศัยกระบวนการทางกฎหมาย

กฎหมายใช้บังคับกับบุคคลที่อยู่ในศาสนาเดียวกันเท่านั้น

กฎหมายไม่มีผลบังคับใช้จริงในชีวิตประจำวัน แต่ศีลธรรมมีผลมากกว่า

กฎหมายเน้นเฉพาะเรื่องความสัมพันธ์ภายในครอบครัว ส่วนศีลธรรมครอบคลุมทุกเรื่อง

ใช้เป็นแนวทางสำหรับผู้ที่ต้องการหลีกเลี่ยงบทลงโทษ

เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการควบคุมเฉพาะชนชั้นนำในสังคม

ทำให้ประชาชนปฏิบัติตามความเชื่อทางศาสนาเดียวกัน