เจ้าพระยาพระคลัง (หน) เป็นผู้ประพันธ์กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า

คำว่า elegy คือ บทร้อยกรองกำสรด แต่เดิมเป็นโคลงไว้อาลัยหรือคร่ำครวญถึงบุคคลใดบุคคลหนึ่ง

ทอมัส เกรย์ เป็นกวีชาวอังกฤษประมาณศตวรรษที่ ๑๘

ทอมัส เกรย์ เขียนบทกวีนี้ขึ้นที่สุสานในเมืองแอริโซนา

พระยาอุปกิตศิลปสารนำคำประพันธ์นี้มาประยุกต์ให้เข้ากับความเป็นไทย

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้านำมาจากกวีนิพนธ์แปลของวิลเลียม เชกสเปียร

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้ามีจำนวนบททั้งหมด ๓๓ บท

ต้นไอวี ในบทประพันธ์ ถูกเปลี่ยนเป็น ต้นจำปา ในภาษาไทย

แมงบีเทิล ในบทประพันธ์ ถูกเปลี่ยนเป็น จิ้งหรีดเรไร ในภาษาไทย

จอห์น แฮมพ์เด็น ในบทประพันธ์ ถูกเปลี่ยนเป็น ทหารของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ในภาษาไทย

ผู้แต่งวรรณคดี กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้านำมาจากกวีนิพนธ์ของ

แรงบันดาลใจในการแต่งบทประพันธ์ของกวีชาวอังกฤษมาจาก

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้ากล่าวถึงบุคคลที่นั่งอยู่ใน

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าเป็นการรำพึงถึงดวงวิญญาณของ

ไม่ว่าจะเป็นศพไพร่หรือศพผู้ดีต่างก็มีจุดจบเดียวกันคือ

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าให้ความรู้สึกสะเทือนใจเกี่ยวกับชีวิต ความตาย สะท้อนคุณค่าด้าน

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าแสดงสัจธรรมของชีวิต คือความไม่เที่ยงแท้แน่นอน สะท้อนคุณค่าด้าน

มีก็แต่จังหรีดกระกรีดกริ่ง เรไรหริ่ง!ร้องขรมระงมเสียง สะท้อนคุณค่าด้าน

เช้าก็ขับโคกระบือถือคันไถ สำราญใจตามเขตประเทศถิ่น สะท้อนคุณค่าด้าน