ผู้ประพันธ์บทละครเรื่องอิเหนา คือ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

"แล้วว่าอนิจาความรัก พึ่งประจักษ์ดังสายน้ำไหล" ไม่ปรากฏภาพพจน์อุปมา

นิสัยรักลูก เก่งด้านการรบ คือลักษณะของตัวละครท้าวกะหมังกุหนิง

"ดาบสองมือโถมทะลวงฟัน เหล่ากริชติดพันประจัญรบ"ปรากฏฉากด้านการใช้อาวุธของตัวละคร

ความรักของพ่อที่มีต่อลูก รักและตามใจแม้กระทั่งตัวตายก็ยอม เป็นแนวคิดของเรื่อง

"ทนต์แดงดังแสงทับทิม เพริศพริ้มเพรารับกับขนง" ปรากฏกวีโวหาร พิโรธวาทัง

"รสรักร้อนรนพ้นกำลัง ชลนัยน์ไหลหลั่งลงพรั่งพราย" ปรากฏกวีโวหารสัลลาปังคพิสัย

"แว่วเสียงสำเนียงบุหรงร้อง ว่าเสียงสามนิ่มน้องเสน่หา"ปรากฏการเล่นเสียงพยัญชนะ

พิธีฟันไม้ข่มนาม เป็นพิธีเรียกขวัญและกำลังใจของทหารก่อนออกศึก แสดงให้เห็นคุณค่าด้านสังคม

"ความกลัวความรักสลักทรวง ให้เป็นห่วงหลังกังวลหน้า" ไม่ปรากฏการเล่นเสียงสระ