ผู้แต่งวรรณคดี เรื่อง กาพย์พระไชยสุริยา คือ สุนทรภู่

วรรณคดีเรื่อง กาพย์พระไชยสุริยา มีเนื้อหาเป็นนิทานขนาดยาว มีความยาว ๔ เล่มสมุดไทย

สุนทรภู่แต่งกาพย์พระไชยสุริยาขึ้นเพื่อใช้เป็นแบบสอนอ่านและเขียนสะกดคำในมาตราต่าง ๆ

จุดประสงค์การแต่งกาพย์พระไชยสุริยาเพื่อให้บุตรของกษัตริย์สนุกสนานเพลิดเพลิน

กาพย์พระไชยสุริยาถูกนำมารวบรวมไว้ในหนังสือมูลบทบรรพกิจ

กาพย์พระไชยสุริยาถูกนำมาเป็นบทสวดเรียกว่า “การสวดโอ้เอ้วิหารราย”

การสวดโอ้เอ้วิหารรายคือการสวดกาพย์เป็นทำนองรายรอบพระบรมมหาราชวัง

การสวดโอ้เอ้วิหารรายสันนิษฐานกันว่ามีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย เรื่องที่นิยมนำมาสวดคือ ไตรภูมิพระร่วง

ในสมัยรัตนโกสินทร์รัชกาลที่ ๔ โปรดเกล้าฯ ให้มีการสวดโอ้เอ้วิหารรายในช่วงเข้าพรรษา

การสวดโอ้เอ้วิหารรายในการสวดมหาชาติได้รับความนิยมเพราะมีผู้สนใจฟังเป็นจำนวนมาก

วรรณคดีเรื่องกาพย์พระไชยสุริยาแต่งด้วยคำประพันธ์ประเภทใด

กาพย์พระไชยสุริยาเริ่มการเล่าเนื้อเรื่องด้วยมาตราตัวสะกดใด

ข้อใดไม่ใช่ลักษณะคำประพันธ์ของวรรณคดีเรื่องกาพย์พระไชยสุริยา

กาพย์พระไชยสุริยาเริ่มต้นด้วยบทใด

ใครเป็นเจ้าเมืองสาวัตถี

พระไชยสุริยามีพระมเหสีนามว่าอย่างไร

ข้าราชการประพฤติตนไม่ดี ไม่อยู่ในศีลธรรมทำให้เกิดอะไรขึ้น

ผีป่าบันดาลให้เมืองสาวัตถีเกิดอาเพศแบบใด

เมื่อเกิดอาเพศบ้านเมืองเริ่มวุ่นวายพระไชยสุริยา พระนางสุมาลีและชาวเมืองทำอย่างไร

เมื่อฟังคำเทศนาของพระฤๅแล้ว พระไชยสุริยาและพระนางสุมาลีปฏิบัติตนตามข้อใด