กลอนเพลงยาวขึ้นต้นด้วยวรรคใด

จุดมุ่งหมายสำคัญของอิศรญาณภาษิต คือข้อใด

“อย่านอนเปล่าเอากระจกยกออกมา ส่องดูหน้าเสียทีหนึ่งแล้วจึงนอน” คำกลอนข้างต้นมีความหมายอย่างไร

“ล้องูเห่าก็ได้ใจกล้ากล้า แต่ว่าอย่ายักเยื้องเข้าเบื้องหาง ต้องว่องไวในทำนองคล่องท่าทาง ตบหัวผางเดียวม้วนจึงควรล้อ” คำกลอนข้างต้นเตือนใจเกี่ยวกับเรื่องใด

“แต่ไม้ไผ่อันหนึ่งตันอันหนึ่งแขวะ สีเหยาะแหยะตอกตะบันเป็นควันฉิว ช้างถีบอย่าว่าเล่นกระเด็นปลิว แรงหรือหิวชั่งใจดูจุสู้ช้าง” คำกลอนข้างต้นสอนแง่คิดเรื่องใด

“สำหรับคนเจือจิตจริตเขลา ด้วยมัวเมาโมห์มากในซากผี ต้องหาม้ามโนมัยใหญ่ยาวรี สำหรับขี่เป็นม้าอาชาไชย” คำว่า "ม้ามโนมัย" เปรียบเทียบแทนสิ่งใด

“เห็นตอหลักปักขวางหนทางอยู่ พิเคราะห์ดูควรทึ้งแล้วจึงถอน เห็นเต็มตาแล้วอย่าอยากทำปากบอน ตรองเสียก่อนจึงค่อยทำกรรมทั้งมวล” คำกลอนข้างต้นสอนเกี่ยวกับเรื่องใด

“เพชรอย่างดีมีค่าราคายิ่ง ส่งให้ลิงจะรู้ค่าราคาหรือ ต่อผู้ดีมีปัญญาจึงหารือ ให้เขาลือเสียว่าชายนี้ขายเพชร” คำกลอนข้างต้นสอนเกี่ยวกับเรื่องใด

๙. คำกลอนในข้อใดไม่มีน้ำเสียงประชดประชันผู้มีอำนาจในสังคม

๑๐. คำในข้อใดมีความหมายว่า ผู้เฒ่าผู้แก่ที่ถือไม้เท้า

“ค่อยดำเนินตามไต่ผู้ไปหน้า ใจความว่าผู้มีคุณอย่าหุนหวน เอาหลังตากแดดเป็นนิจคิดคำนวณ รู้ถี่ถ้วนจึงสบายเมื่อปลายมือ” ข้อความที่ว่า " เอาหลังตากแดด" หมายความว่าอย่างไร

๑๒. สำนวนไทยในข้อใดไม่ปรากฏในอิศรญาณภาษิต

๑๓. สำนวนไทยในข้อใดไม่ตรงกับคำกลอนในอิศรญาณภาษิต

๑๔. คำกล่าวใด สอนให้อ่อนน้อมถ่อมตนเมื่อต้องขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น

๑๕. คำประพันธ์ข้อใดไม่มีน้ำเสียงเสียดสีประชดประชัน

๑๖. คำประพันธ์ข้อใดสอนให้รู้จักประมาณตน

๑๗. “เอาเสาหินแปดศอกตอกเป็นหลัก ไปมาผลักบ่อยเข้าเสายังไหว” คำประพันธ์ข้างต้นเปรียบเทียบกับสิ่งใด

๑๘. “อันเพชรดีมีค่าราคายิ่ง ส่งให้ลิงจะรู้ค่าราคาหรือ” สำนวนไทยในข้อใดไม่เกี่ยวข้องกับคำประพันธ์ข้างต้น

๑๙. ข้อใดสอนให้อย่าแสดงอำนาจท้าทายบทลงโทษ

“วาสนาไม่คู่เคียงเถียงเขายาก ถึงมีปากมีเสียเปล่าเหมือนเต่าหอย” ข้อความที่ว่า "มีปากมีเสียเปล่าเหมือนเต่าหอย" หมายถึงข้อใด