ภาษาบาลีจะใช้สระอะ อา อิ อี อุ อู เอ โอ

ภาษาสันสกฤตจะเน้นใช้ตัว ศ หรือ ษ เช่น ศิษย์ ศีรษะ

ภาษาสันสกฤต จะเพิ่มตัวฤ ฤา ฦา ไอ เอา

ภาษาสันสกฤตมีหลักตัวสะกดที่แน่นอนแต่ภาษาบาลีไม่มี

ภาษาบาลีเข้ามาทาง ศาสนาพุทธ ส่วนภาษาสันสกฤตเข้ามาทางศาสนาพราหมณ์และ วรรณคดีเรื่องมหาภารตะและรามายณะ

กษัตริย์ เป็นภาษาบาลี

ภริยา เป็นภาษาบาลี

มีตัวสะกดและตัวตามที่แน่นอน

ไม่ใช้คำควบกล้ำและอักษรนำ

นิพพาน ปัญญา บุคคล ปัจจัย เป็นภาษาบาลี

คำที่มีคำว่า เคราะห์ เป็นใด เช่น สงเคราะห์ อนุเคราะห์

คำที่มี "รร" มักเป็นภาษาสันสกฤต

จากภาพเป็นภาษาใด

จากภาพเป็นภาษาใด

จากภาพเป็นภาษาใด

จากภาพเป็นภาษาใด

จากภาพเป็นภาษาใด

จากภาพเป็นภาษาใด

ข้อใดเป็นคำที่มาจากภาษาบาลี สันสกฤตทุกคำ

ข้อใดมีคำที่มาจากภาษาเดียวกันทุกคำ